De film Goodbye, Mr. Chips laat op een mooie manier zien hoe een beginnend docent op een Britse kostschool, die aanvankelijk zoekende is naar een passende invulling van zijn rol, zich na verloop van tijd kwetsbaarder op durft te stellen naar zijn studenten toe en zo een betere docent wordt. Door zijn persoonlijkheid niet meer te verbergen achter zijn rol als leraar, maar zich ook in het klaslokaal als mens van vlees en bloed te gedragen, stijgt hij uit boven het louter zenden van zijn boodschap en begint hij daadwerkelijk te communiceren met zijn leerlingen. Die stap probeer ik als docent iedere dag weer te maken.